Sistemi me lista të hapura (në më tepër modalitete) aplikohet në 83% (15 prej 18) vendeve të BE-së që kanë sistem proporcional, në 65% (22 prej 34) nga shtetet evropiane që kanë sistem proporcional dhe në 44% (33 prej 75) nga shtetet në botë që kanë sistem zgjedhor proporcional.

Lista të hapura në BE	Lista të hapura në pjesën tjetër të Evropës	Lista të hapura në pjesën tjetër të botës
Suedia	Norvegjia	Republika Dominikane
Finlanda	Islanda	Honduras
Danimarka	Zvicra	Surinam
Belgjika	Lihtenshtajni	Ekuadori
Holanda	San Marino	Brazil
Luksemburgu	Bosnja dhe Hercegovina	Kolumbi
Austria	Kosova	Peru
Çekia		Kili
Sllovakia		Irak
Polonia		Sri Lanka
Estonia		Indonezi
Letonia
Sllovenia
Greqia
Qipro

Lista të mbyllura në BE: Italia, Spanja dhe Portugalia.

Lista të mbyllura në pjesën tjetër të Evropës: Maqedonia, Shqipëria, Serbia, Mali i Zi, Kroacia, Turqia, Rusia, Ukraina dhe Moldavia.

Lista të mbyllura në pjesën tjetër të botës: Salvadori, Nikaragua, Kostarika, Guatemala, Guajana, Argjentina, Uruguai, Paraguai,  Republika Kepi Verde, Maroku, Algjeria, Tunizi,  Benin, Burkina Faso, Guineja – Bisau, Guineja Ekuatoriale, Nigeri, Togo, Sao Tome dhe Prinsipe, Burundi, Ruanda, Mozambik, Angola, Namibia, Republika Jugafrikane, Izraeli, Kazakistani, Kirgistani, Kamboxhia dhe Timori Lindor.

Në vende të ndryshme përdoren modalitete të ndryshme të këtij sistemi, siç është për shembull mënyra  se si kandidatët do të zgjedhën në bazë të votave preferenciale. Në sistemin me kuota, përderisa kandidati tejkalon numër të caktuar të preferencave të dhënë (kuota), ai fiton mandat pavarësisht në cilin  vend gjendet në listë (Suedia, Sllovakia, Indonezia).

Kandidatët mund të zgjedhën edhe pa kuotë, përkatësisht ndarja e mandateve të varet nga numri absolut i preferencave fituara, pa kuota. Kjo do të thotë se edhe i fundit në listë mund të jetë i zgjedhur, përderisa fiton numrin e mjaftueshëm të preferencave (Brazil, Finlandë).